dinsdag 4 november 2014

Brief aan de 13 jarige ik.

Lieve 13 jarige Naomi,

Dit is niet de meest makkelijke tijd van je leven. Je hoopte dat je leven mooier wordt wanneer je afvalt. Want immers, een mooi figuur zou tot een mooi leven moeten leiden. Mensen gaan je zo leuk vinden, er ontstaan vriendschappen en de jongens zullen naar je omkijken.
Een ding wat ik nu 9 jaar later kan vertellen is dat er zeker vriendschappen ontstaan, dat er zeker jongens naar je zullen gaan omkijken en dat er ook zeker mensen zijn die je leuk gaan vinden. Maar niet omdat je dun bent en anderzijds juist omdat je dun bent. Maar hoe dun jij gaat worden, dat is niet mooi meer. De jongens zullen naar je omkijken omdat je te dun wordt, je wordt mager. Vriendschappen zullen ontstaan omdat je een prachtmens bent van binnen, niet om je uiterlijk. En mensen gaan je leuk vinden, absoluut, omdat je een sprankelende persoonlijkheid hebt, niet omdat je straks je ribben kan tellen.

Je denkt dat wanneer er gezegd wordt: 'Naomi je wordt nu erg dun.' of 'Straks pas je door de brievenbus.' positief bedoeld wordt of juist als jaloezie bestempeld kan worden. Maar nee mensen zijn niet jaloers op jou en nee ze bedoelen het al helemaal niet positief. Deze mensen maken zich zorgen om jou, zorgen omdat jij je alleen nog maar druk kan maken over wat je wel of beter gezegd, niet mag eten. Omdat je je druk maakt dat je maar 200 gram bent afgevallen en niet 2 kilo. En omdat je zegt dat je zo dik bent, terwijl je zo mager bent. En ik weet het, je gaat deze mensen afstoten, je gelooft ze niet, want je ziet het toch immers zelf?
Lieve Naomi, stoot deze mensen niet af, zij houden van je en geven om je. Als ik terug kon in de tijd, dan had ik het zo anders aangepakt, want van de ene eetstoornis, rollen we straks in de andere eetstoornis. En dat terwijl het leven zo mooi is om van te genieten.
Dat wil ik je ook nu meegeven! Geniet van het leven, geniet van je vriendschappen en blijf de leuke dingen doen.

Er komen zeker mooiere tijden aan, maar eerst moet je door een diep zwart dal. Je hebt ruzies, veel ruzies en met deze ruzies vloeien er tranen. Niet alleen tranen van jou, maar tranen van mensen die van je houden. Je roept dingen tegen deze mensen die je niet meent en waar je later spijt van krijgt. Ook al zou ik al deze woorden terug willen nemen, ik weet nu dat deze mensen het mij hebben vergeven. Toch verlies je ook 'vriendschappen' in deze tijd. Het is niet altijd even makkelijk om met jou om te gaan. Maar voor deze vriendschappen krijg je nieuwe vriendschappen terug.
En de band met je ouders, die wordt tegelijkertijd zo hecht, maar wordt ook goed getest. Het is fijn dat je deze ouders hebt, want nu nog steeds staan ze altijd voor mij klaar en gaan ze door het vuur voor mij.

Wat ik met deze brief wil zeggen is dat ik weet dat je het niet makkelijk hebt, maar er komen zeker mooiere tijden aan. Leer hiervan! Een belangrijke les, is dat je nu een doel hebt. Want nu studeer ik toegepaste psychologie en ik wil niets liever dan andere mensen met eetproblemen en zelfbeeld issues helpen om dit te voorkomen.
Je kunt het! Je bent mooi! Je bent het waard! En er komen mooie tijden aan.

Liefs,
de 22 jarige Naomi.

2 opmerkingen: