maandag 18 november 2013

Hoe nu?



Jullie zijn goed bekend met mijn up en downs wat betreft mijn eet leventje en het wel of dan eerder niet, houden van mijn lichaam. Maar dat is allemaal zoals het eerder was, verleden tijd, hoe gaat het nu? Hoe eet ik nu en eet ik überhaupt wel, hoeveel houd ik nu van mijn lichaam of haat ik het juist? Ik wijd er graag een blog aan, omdat er inderdaad een leven na een eetstoornis is.

Pak een bak popcorn of pepernoten om geheel in de stijl van dit moment te blijven, en een heerlijke kop thee aangezien het buiten erg koud is, deze post kan nogal erg lang worden.

Als eerste wil ik even waarschuwen dat dit over mijn leven na een eetstoornis gaat, wanneer jij nog steeds diep in jouw eetstoornis zit en angstig bent om aan te komen, lees dan niet verder. Ben je eigenwijs net als ik, onthoud dan dat iedereen zijn weg naar een gezond gewicht anders is. Wees niet bang, want een leven zonder eetstoornis is echt beter! Correctie, wanneer je niet zo diep in die eetstoornis zit, kun je pas echt leven.

Na mijn eetstoornis kwam ik dus heel veel aan, nee dit was niet van de een op andere dag en nee ik had al helemaal niet door dat het ZO veel was. (Het gewicht wat ik aangekomen was heeft hier gestaan, maar ik besef dat het niet om kilo's gaat, het gaat om gelukkig zijn met jezelf) De eerste dag dat ik op de weegschaal stapte bij Weight Watchers schrok ik, ik wist dat ik aangekomen was, maar niemand had gedacht zoveel kilo's. Die kilo's waren er ook niet zomaar aangekomen. In het begin lukte het me prima om op gewicht te blijven, maar later zag ik dat ik drie kilo zwaarder was geworden. Drie hele kilo's die ik zelf wel weer zou afvallen! Helaas, die drie kilo werd 7 kilo en uiteindelijk steeds meer. Ik durfde niet te sporten, omdat ik bang was om mijzelf weer te verliezen in het extreme sporten. Mijn eetpatroon was ook nog steeds niet om trots op te zijn.

Ik wisselde veel en ongezond eten, met weinig tot niets eten. Beter gezegd: als ik mij schuldig voelde over eten, compenseerde ik dit met heel veel water en alleen maar gezond eten. Maar als ik heel weinig at, dan mocht ik van mijzelf zo een hele rol chocolade koekjes opeten terwijl ik er een pak optimel bij weg dronk. Tegelijkertijd was ik vegetariër geworden om toch nog ergens de controle over te houden en dronk ik geen alcohol, want alcohol waren voor mij calorieënbommen. En ook sprak ik heel weinig met vrienden af, ik ging nooit mee naar de stad omdat ik mij zo schaamde voor mijzelf.

Pak gerust nog een kopje thee of ga naar het toilet!


Maar op een zeker punt was het tijd om voor mijzelf te kiezen. Al zoveel jaren draait mijn leven om mijn lichaam en vooral het niet houden van mijn lichaam. En voor de rest ging ieder ander en alles voor mij, school, vrienden, iedereen probeerde ik maar tevreden te houden en ondertussen cijferde ik mijzelf weg. Dit zou nu afgelopen zijn, de eerste plek is voor Naomi weggelegd en ik heb geen plek naast het erepodium.

Nadat ik over de afvalsuccessen van Shirley las was ik alleen maar nog gemotiveerder, de keuze voor weight watchers was daarom ook snel gemaakt. En van mei tot december 2012 viel ik ook 13 kilo af. En ik ben blij met alle kilo's die er af zijn, ik ben blij dat ik het afvalproces bewust heb meegemaakt in mijn kleding en spiegelbeeld en ik ben blij dat tot op de dag van vandaag die kilo's er nog af zijn. Wel moet ik er bij zeggen dat ik in de zomervakantie gestopt ben met weight watchers.

Het jaar 2013 zou het jaar zijn waar ik de laatste 8-10 kilo kwijt zou raken. Helaas is dit niet gelukt, want tot op de dag van vandaag moet ik nog steeds 8-10 kilo afvallen. Ik raakte steeds meer gefrustreerd, viel ik weer 0,5 kilo af, kwam ik 0,8 aan en zo was het alleen maar. Daarom besloot ik om tijdelijk het abonnement stop te zetten. 40 euro per maand (wat je betaalt voor een 'all inclusive maandabonnement') en niet de gewenste resultaten bereiken, is hetzelfde als geld door de wc spoelen.

Toch ging het in de zomervakantie heel goed met afvallen! Ik at gezond, sportte veel en ging overal op de fiets naar toe. Maar toen ging ik op vakantie, 15 dagen Chersonissos en was van gezond eten en veel bewegen weinig sprake. Het werd luieren aan het zwembad en te weinig, maar vooral ongezond eten. Sindsdien gaat het afvallen op en neer, dan is mijn motivatie er (eigenlijk is die er altijd wel, maar meer de discipline om het uit te voeren) en eet en beweeg ik goed. Maar zo gauw ik stress ervaar voor school of 'geen zin heb' wordt het sporten minder en eet ik weer wat meer.
 
Maar ik weet dat het er toch een keer van moet komen, ik zou zo graag een gezond gewicht willen bereiken en zelfverzekerder willen zijn. En ik weet ook heel goed dat ik niet ineens zelfverzekerd ben of mijzelf mooi vind als ik dat ene magische getalletje op de weegschaal zie staan. Alleen weet ik wel dat ik dan eindelijk durf te dragen wat ik wil dragen, dat ik mijzelf niet meer ga vergelijken met anderen, want ik heb immers een gezond gewicht en dat opmerkingen/grapjes over een dikke kop/kont mij veel minder doen. Nu komt het namelijk nog steeds voor dat ik in een groep ga kijken of ik de dikste ben of niet, iets wat dan niet meer hoeft en een opmerking over mijn figuur doet mij nog steeds heel erg zeer.


En zo kan ik honderden redenen bedenken waarom ik graag op mijn streefgewicht wil zijn, maar het gaat om het doen. Dus vanaf nu gaat het weer om het doen, ik ga mijzelf een halt toeroepen. Vandaag kan ik zeggen was meteen een goede dag, ik woog alles af en heb zeker niet te veel gegeten. Wel was het avond eten restjes Chinees, o zo heerlijk soms, maar ook zó ongezond. Dus nu ga ik voor meer goede dagen, zonder de chinees natuurlijk en herpak ik mijzelf meteen.

Plus, niet te vergeten, het leven draait niet alleen om eten en om afvallen. Waar het eerst prioriteit nummer 1 was, weet ik dat het belangrijk is om van het leven te genieten. Af en toe een gebakje, chocolade of wat jij dan ook lekker vindt, dat kan en mag! Eten mag niet je leven beheersen, de enige die dat doet ben jijzelf.

Liefs,
Naomi

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen